ERIK KON NIET GENIETEN VAN ZIJN VAKANTIE

Hij had eindelijk vakantie… maar zijn hoofd wist dat niet

"Ik heb drie weken vrij. Waarom voel ik me dan nog steeds alsof ik moet werken?"

Het was de eerste vraag die hij stelde toen we samen door het bos liepen.

Erik (48) is ondernemer. Al ruim twintig jaar runt hij zijn eigen bedrijf. Hij houdt van zijn werk, neemt verantwoordelijkheid en is gewend om problemen op te lossen. Zijn telefoon staat bijna altijd aan. Zelfs tijdens het eten kijkt hij nog even naar zijn e-mail. Niet omdat het moet, maar omdat hij het gevoel heeft dat hij anders iets mist.

Toen de vakantie begon, dacht hij eindelijk tot rust te komen.

Maar het tegenovergestelde gebeurde.

Op vakantie, maar niet vrij

De eerste dagen voelde hij zich juist onrustiger dan normaal. Hij werd vroeg wakker, piekerde over klanten, dacht aan offertes en vroeg zich voortdurend af of alles op kantoor wel goed liep.

Zijn partner zei meerdere keren:

"Je bent er wel, maar eigenlijk ben je er niet."

Dat kwam hard binnen.

Want diep van binnen wist hij dat het waar was.

Hij zat op een prachtig terras in de zon, keek uit over de bergen, maar zijn gedachten waren honderden kilometers verderop. Hij voelde zich gespannen, had weinig energie en was vooral ontzettend moe.

Waarom lukt ontspannen soms niet?

Veel mensen denken dat vakantie automatisch ontspanning betekent.

Ons lichaam werkt echter anders.

Wanneer je maanden of zelfs jaren onder hoge spanning leeft, raakt je zenuwstelsel gewend aan die voortdurende alertheid. Stresshormonen blijven langer actief en je lichaam staat als het ware permanent in de 'aan-stand'.

Op het moment dat de druk ineens wegvalt, merk je pas hoe uitgeput je eigenlijk bent.

Sommige mensen krijgen zelfs hoofdpijn, worden verkouden of voelen zich ziek zodra de vakantie begint. Dit verschijnsel staat bekend als het leisure sickness-fenomeen.

Ook zonder ziek te worden kan de vermoeidheid overweldigend zijn.

Je lichaam vraagt eindelijk om herstel.

De natuur als spiegel

Tijdens onze campersessie hoefde Erik niets op te lossen.

Geen doelen.

Geen planning.

Geen deadlines.

Alleen wandelen.

In het begin liep hij stevig door, alsof hij haast had.

Na een tijdje werd zijn tempo vanzelf langzamer.

Hij hoorde ineens vogels die hij eerder niet had opgemerkt. Hij bleef staan bij een oude eik en keek minutenlang naar het licht dat tussen de bladeren viel.

"Grappig," zei hij.

"Ik weet niet wanneer ik voor het laatst écht ergens naar heb gekeken."

Dat ene zinnetje zei eigenlijk alles.

Rust kun je niet afdwingen

Veel mensen proberen te ontspannen zoals ze ook werken.

Ze willen zo snel mogelijk rust bereiken.

Maar ontspanning laat zich niet plannen.

Rust ontstaat wanneer je lichaam weer ervaart dat het veilig is om niet voortdurend alert te hoeven zijn.

De natuur helpt daarbij op een bijzondere manier.

Onderzoek laat zien dat een groene omgeving stress vermindert, de hartslag verlaagt, piekeren afremt en het herstel van mentale vermoeidheid ondersteunt. Je aandacht wordt als vanzelf zachter. Je hoeft even niets te presteren.

Precies dat had Erik nodig.

Een belangrijk inzicht

Aan het einde van de wandeling zei hij iets wat me is bijgebleven.

"Misschien ben ik niet moe van het werken… maar van het nooit écht uitstaan."

Dat inzicht veranderde veel.

Hij besloot niet alleen zijn vakanties anders in te richten, maar ook zijn gewone werkdagen. Minder voortdurend bereikbaar zijn. Vaker korte wandelingen maken. Bewust momenten zonder telefoon inbouwen.

Niet omdat het moest.

Maar omdat hij inzag dat herstel geen luxe is.

Het is een voorwaarde om gezond te blijven.

Herken jij jezelf hierin?

Voel jij je tijdens vakanties juist onrustig, gespannen of extreem moe?

Heb je moeite om echt los te laten, zelfs wanneer je niets hoeft?

Dan is dat misschien geen teken dat je niet kunt ontspannen, maar juist dat je lichaam al lange tijd vraagt om herstel.

Soms begint dat herstel niet met nóg een vakantie.

Maar met even stilstaan.

Ademen.

En de natuur weer de ruimte geven om haar werk te doen.

Want soms is het niet je agenda die voller moet worden...

maar je hoofd dat leger mag worden.