Voorjaarssignalen in de natuur – wat ze met je energie doen

Vanmorgen viel het me ineens op. Het licht.
Niet fel, niet warm, maar anders. Zachter. Langer aanwezig. Alsof de dag voorzichtig uitrekt na een lange winterslaap.

Langs het pad zag ik de eerste knoppen aan de takken. Nog klein en gesloten, maar vol belofte. In de verte hoorde ik vogels die niet alleen zongen om te overleven, maar om ruimte in te nemen. Het seizoen verschuift. En ongemerkt schuift er iets in ons mee.

In de winter trekt ons lichaam zich terug. Minder licht betekent meer melatonine, meer behoefte aan rust. We keren naar binnen, fysiek en mentaal. Maar nu de dagen lengen, verandert er iets in onze biologie. Meer daglicht stimuleert de aanmaak van serotonine – het stofje dat ons helderder, lichter en energieker laat voelen.

Misschien merk je het subtiel:

• Je wordt iets makkelijker wakker.
• Je hebt meer zin om naar buiten te gaan.
• Ideeën borrelen sneller op.

De natuur versnelt niet abrupt. Ze bouwt op. Elke knop, elke minuut extra licht is een kleine impuls voor ons systeem. Alsof het lichaam zich herinnert: het mag weer stromen.

Voorjaarssignalen vragen niets groots van ons. Alleen dat we ze opmerken.
Een wandeling in het late middaglicht. Even zonder jas in de zon staan. Die eerste frisse geur van vochtige aarde inademen.

Misschien is dat het echte recept van het voorjaar:
niet harder gaan, maar meebewegen.